WOJNA KRYMSKA 1853-1856
Bramka Sms PlusCoraz silniejsze powiązanie Turcji z krajami zachodnioeuropejskimi ujawniło się już w r. 1849, gdy przejście na teren Turcji wielu uchodźców z rewolucji węgierskiej (w tym i Polaków) wywołało chwilowo pewne napięcie. Była to tak zwana „sprawa uchodźców\", powstała wtedy, gdy Rosja i Austria zaczęły się domagać wydania owych uchodźców. Turcja odpowiedziała odmownie. Sułtan na radzie Dywanu dumnie oświadczył, że ekstradycja gości jest sprzeczna z prawem muzułmańskim. Ale Porta była tak mocna dlatego, że czuła za sobą Francję i Anglię. Kiedy flota tych krajów zademonstrowała przed Bosforem swoje poparcie, napięcie szybko minęło: część uchodźców, miedzy innymi i generał Józef Bem, przyjęła islam, co dało władzy sułtańskiej prawne podstawy do odrzucenia ekstradycji. Ale były poza tym inne jeszcze płaszczyzny tarć, jak na przy kład sprawa Księstw Naddunajskkh, gdzie w r. 1848 na skutek przewrotów rewolucyjnych doszło do przejściowej okupacji kraju przez wojska tureckie. Z Rosją te sprawy uregulowane były chwilowo przez konwencję w Balta Limani (1849), ale w stosunkach między obu krajami wciąż istniało pewne napięcie. Ekspansja rosyjska na Bałkany i BUski Wschód budziła zaniepokojenie kapitałów angielskiego i francuskiego, które coraz aktywniej przenikały do Turcji, budziła nieufność nawet w Austrii, niedawnej sojuszniczce Rosji z r. 1849. Pretekstów do konfliktu nie brakło: takim pretekstem była sprawa sporu o grób Chrystusa, gdzie ongiś Francja opiekowała się kościołami i kapcami chrześcijańskimi. Od czasu rewolucji francuskiej wpływ francuski znacznie tu zmalał, wzrósł natomiast wpływ- Rosji, która opiekowała się kaplicami i klasztorami prawosławnymi. Pomiędzy zakonnikami katobekimi a prawosławnymi dochodziło do gorszących zatargów.
Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: Bramka Darmowa
